SCHILLEN VOOR DE KUNST

A. Eén van de dingen die de Canadese beeldend kunstenaar Annette Witteman me het eerst liet zien na haar aankomst in Nederland was een opname van haar meest recente beeld: Een langwerpige, door een elektromotor aangedreven, ijzeren armatuur, meer dan menshoog. De op de verticale as gemonteerde tl-buis licht op door de voeringstof, die om het frame gespannen is. Een reusachtige afgekloven appelvormige lampenkap, die op een betonsokkel een trage pirouette maakt. Core, (binnenste, kern, klokhuis) luidt de titel van het werk.

B. Tussen de notities die ik maakte voor de toekomstige samenwerking met Annette trof ik het volgende zinnetje aan: 'appels schillen in de zich omhoog schroevende Space-Cabin'.

C. De 'appel' werd een terugkerend thema in onze gesprekken. Een, wonderwel, nagenoeg rechte lijn leidde tot het werk 'peeling for the arts/schillen voor de kunst'. We lieten de appel niet ver van de boom vallen.

Ik leefde nog maar zeven jaar en woonde in een oude appelboomgaard in Okanagan. Mijn prioriteiten waren: de grote kersenboom, het dij-hoge gras, zoete appelbloesemsneeuw en zongerijpt fruit. Mijn vader -mijn held- droeg een blauw spijkerjack, hetzelfde jack dat ik altijd voor hem uit de kast haalde op zondagochtenden in Wassenaar. Dit is het enige dat mij aan mijn Nederlandse verleden herinnert. Er was een rode halftons Ford pickup truck, een geroeste blauwe tractor, handgeschilderde U-PICK borden, aluminium irrigatiebuizen en een vreemde verzameling internationale vlaggen. Ik ontfermde mij moederlijk over babymuisjes, stier, slangen en gewonde vogels. Elk oneindig moment streek langs mij in een licht zomerbriesje. Ik was een fee, ik was een gnoom, ik was een hert, ik was een jongen, ik was een meisje, ik was een vogel, ik was ik. 's Winters droeg ik rood en liep ik zachtjes en geruisloos op de ijzige sneeuwkorst. Ik volgde hertensporen, vond fazantenveren en beklom de gladde takken van mijn kersenboom. De lente kwam altijd eerst, pastelgekleurde bloesem en bestuivende bijen. De zomerzon rijpte eerst de zwarte bing kersen in mijn boom, dan kwamen de abrikozen, de perziken en de pruimen. En tot slot bracht de herfst koudere nachten, de volmaakte wormvolle peren en een groot assortiment appels.

BRIEFWISSELING MET ANNETTE WITTEMAN 27 JANUARI - 24 MAART 1997

• EMAIL 27 JANUARI 1997

Rotterdam, 7 januari 1997

Beste Annette;
Vandaag maakte ik mijn verslag af voor het Fonds voor Beeldende Kunsten, Vormgeving & Bouwkunst in Amsterdam. In 1996 kende die staats-instantie mij namelijk een werkbeurs toe. Die financiële steun is een zeldzaam privillege. De subsidie heeft me in staat gesteld orde op zaken te stellen. Daarnaast kon ik me in alle (gemoeds)rust bezinnen op toekomstige projecten. Na afloop van de subsidieperiode wordt van de ontvanger een inhoudelijk en financieel verslag verwacht. Dat heeft me de laatste twee weken bezig gehouden. Gegevens verzamelen, gegevens ordenen. een structuur bedenken om de informatie te presenteren en (niet in de laatste plaats) er een uiterlijk acceptabele vorm aan geven. Die uiterlijke vorm heeft me veel hoofdpijn bezorgd. Ik wilde goed voor de dag komen. Ten eerste omdat ik vind dat er iets tegenover het in mijn werk gestelde vertrouwen moet staan. Ten tweede omdat ik een aanvraag wil indienen voor een tweede gesubsidieerde periode. Het was milimeterwerk. Maar na twee mislukte pogingen vond ik een bevredigende oplossing voor mijn probleem.

Inmiddels richt ik mij op de voorbereidingen voor mijn theaterproject, dat in juni op mijn dakterras zal plaatsvinden. Ook ReBounce houd mij bezig. De deelnemers aan het project vergaderden op 21 januari. Jan Hoes (de oudere broer van Ludo) had voor die gelegenheid een brief geschreven. Hier volgt hij:

--------------------------------------------------

• LETTER TO THE ARTISTS INVOLVED IN REALISING REBOUNCE VICTORIA – ROTTERDAM

21 January 1997

Dear collaborating artists,
In Holland the new year started with temperatures far below zero or thirty-two. The water around us froze and we jumped up and down to prevent our blood from doing so. There can be no mistake; THE BOUNCE IS ON

Sure, but what will it be like? In the beginning of May we will have to go public. The seven projects are still in a stage of development. Not all the venues are definite. Some projects, it seems, will pull out to another date. Does this mean that the presentation of Rebounce in May will be watered down? Not necessarily.

First of all; the weather will be fine in the first weeks of May. Springtime! Young, green sprouts, resurrection of flowers and a prime quality of fresh sunshine. There will be a lot of public festivities. The 30th of April is the queen's birthday which will be celebrated with a free market throughout the cities of the Netherlands. A total indulgence in the mercantile inclinations of the Dutch. The first of May, celebration of labour. The red colouring of that day has lately come off a bit but all the same some picturesque manifestations can be enjoyed. The 4th of May, memorial of the victims from the second world war, followed by Liberation day on the fifth. 8 May is Ascension day and as a conclusion to this period Whit Sunday is celebrated on the 18th.

Secondly; a majority of Rebounce-projects will indeed be executed or exhibited in that period. That goes for Yvette and Ellen, Cathi and Marianne, Murray and Jan. Probably also for Janet and Ludo. The Cheryl-Yoko-Peter-Maik collaboration is likely to be presented in that period. Annette and Arnold are confident that they can make the date. Lynda and Riemke can't.

And finally; the magazine is set out to appear in May. As the documentation of the project will remain in the hands of the individual artists, the magazine has the function of describing , promoting and thus securing the relation between the seven simultaneously occurring collaborations. Murray Polson en Jan Hoes will form the editorial office. The actual content of the magazine will of course be dependent on the information the artists will supply. The 15th of March has been picked as a deadline for the contribution of material.

So if you hope to make headlines, if you wish to be reviewed, if you long to be covered by the press, if you are dying to give the full story, if you want to go into details, send your information now to the familiar address.

The paper will be in English. Proper or broken, pidgin- or coalers-english; in English it will be. *

There seems to be a kind of inevitability hidden in the title Rebounce. One can almost feel the time of suspension in the air and the track to be followed before coming down. But when it comes down it touches the ground with a sound. In that instant one realises that a temporary victory over gravity is a precondition for landing. Are we prepared for the touchdown ?

* In cases of extremely complicated reasoning or extremely difficult language the editors will do their utmost to provide an explanation. If necessary also in plain dutch.

- The editors are happy to receive a biografy of the artist, all information that can be of help to understand and appreciate the artproject, comments, observations, and so on. Photographs of the artist, of his or her art are welcome and will be returned.

Yours truly, Jan Hoes

--------------------------------------------------

Beschouw de brief als het startschot voor het project. Je ziet dat er weinig vaststaat. Ik denk dat jij de eerste Canadese deelneemster bent die in Nederland zal arriveren. Ter gelegenheid daarvan wilde ik een (her)kenningsavond organiseren op de Keileweg. Misschien kunnen we iets afspreken? Heb je je vlucht al gepland?

Hopelijk gaat het goed met je vader.
Ik wens je alle sterkte toe en zeg: tot spoedig ziens.
Ik verheug me op onze samenwerking.


Hoi, Arnold

--------------------------------------------------

• FAX 5 MAART 1997

Rotterdam, 5 maart 1997

Hallo Annette;
Een bericht vanuit Rotterdam. Mijnheer Griep is verslagen. Maandagmiddag verliet hij de woning. De voordeur sloeg hij met een harde klap achter zich dicht. Hij liet nog wel een restje verkoudheid achter, maar met wat gesnotter valt te leven. Bovendien kondigt de lente zich voorzichtig aan. Dat verdrijft de grauwsluiers van het gemoed. Genoeg gebeeld-braakt.

De komende dagen, inclusief het weekend, staan, mede door mijn ziekte, geboekt voor inhaalmanoeuvres. Afspraken, overleg, bezoekjes van informele aard. Kortom, mijn agenda begint pas weer ruimte te vertonen vanaf woensdag 12 maart. Ik weet dat jij voor je brood aan het 'dieven' bent en dus minder flexibel bent als ik. Is het wellicht een idee als ik donderdag 13 met de fiets naar Pijnacker kom om je daar te bezoeken. Misschien valt er voor mij ook wat te 'dieven' en kunnen we, terwijl onze handen het werk doen, enige uren onze gedachten laten vieren? Ik stel voor dat we dan het weekend daarop 15/16 maart de brainstorm een windkrachtje hoger voortzetten. Ik hoor het wel. Hoop dat het je goed gaat.

Groetjes van Arnold.

PS Mijn fax werkt alleen als mijn computer aan staat. Anders blijft alleen mijn antwoordapparaat over.

----------------------------------------------------------------------

• FAX 20 MAART 1997

Rotterdam, 20 maart 1997

Hallo Annette;
Tussen de vele telefoongesprekken die ik vandaag voerde zaten momentjes die uitermate geschikt bleken voor het ontwikkelen van denk-ideeën. Ik heb doorgedacht na ons gesprekje en dat leidde tot een volgend voorstel: Ons project heet ‘Schillen voor de kunst’ (‘Peeling for the arts’ of ‘Peels for the arts’)

Gegevens voor het project

REKWISIETEN

1. Een houten tribune of stellage met drie oplopende niveaus, waarop maximaal eenentwintig personen plaats kunnen nemen.
2. Een groot assortiment ongeschilde groenten en fruit, zoals op de afbeeldingen van Nederlandse stillevens uit de Gouden Eeuw in museum Boymans van Beuningen aangetroffen kunnen worden. (perziken, appels, peren, ciroenen, ananassen).
3. Eenentwintig dunschillers, appelboren, fruit- en aardappelmesjes of andersoortige gebruiksvoorwerpen waarmee groenten en fruit kunnen worden schoongemaakt bewerkt, of geschild.
4. Een composteringsvat van redelijke afmetingen.
5. Een openlucht foto-galerij met portretten van wereldberoemde appelen, peren of andere vruchten (Bekroond, i.v.m. Koninginnedag).

DATUM
Koninginnedag, woensdag 30 april 1997 van 9.00 tot 17.00 uur. Nationale vrijmarkt.

LOCATIE
De tribune wordt ‘s morgens opgesteld op de hoek van het Museumpark en de Westersingel op het strategisch gelegen trottoir voor museum Boymans van Beuningen of de villa ‘Alckmaer’, waarin zich de tentoonstellingsruimte van het Centrum Beeldende Kunst Rotterdam bevindt. (ik heb al met de politie gebeld om te informeren of we voor die bewuste plek een vergunning nodig hebben. Die hebben we niet nodig. Als we op tijd op die plek aanwezig zijn, krijgt niemand ons daar meer weg)

SPEL
Voorbijgangers worden aangemoedigd een vrucht uit te kiezen. Met behulp van de snij- en schilwerktuigen dienen ze de gekozen vrucht te schillen of te bewerken. Het groente- en fruitafval wordt verzameld in het kompostvat. Iedere geschilde vrucht wordt met meer of minder kunstig gearrangeerde schil in een speciaal daarvoor ingerichte ‘portretstudio’ gefotografeerd (Polaroid). ‘Nudes?’ Daarna mag het object door de schiller of belanghebbende geconsumeerd worden. De Polaroids/afdrukken worden tentoongesteld.

EINDDOEL
Zodra het composteringsproces is voltooid, wordt de op die wijze verkregen voedzame aarde verspreid over de rozentuin achter museum Boymans van Beuningen.

Tot zover het concept. Het is pril en onrijp (zie: vruchten), maar ik geloof dat er voldoende speelruimte inzit voor ons beiden. Ik ben benieuwd naar je reactie.
Tot slot het volgende: Voor onze projectkrant met de titel ‘ReBOUNCE bulletin’ ben ik op zoek naar adverteerders. Zou John niet een gratis advertentie willen plaatsen? En wat dacht je van The Lloyd Gallery? Zouden je ouders dat leuk vinden? Zo ja, dan wil ik in beide gevallen graag weten wat er in die advertentie moet staan. Het liefst had ik de tekst kant en klaar op diskette aangeleverd ontvangen. Peil de meningen. Voor het probleem ‘verschijnt eenmalig’ bedacht ik de oplossing ‘single issue’

OK, That’s it, ik heb de telefoon alweer in mijn hand.               
Hoi, Arnold.

----------------------------------------------------------------------

• FAX 20 MAART 1997

Rotterdam, 20 maart 1997

Hallo Annette,
Daar heb je ‘m weer. Nu met een mijns inziens relevant plaatje uit het appelboek. De voorgaande fax was de brief die Riemke aan Ronald Glasbergen schreef. Er is nog geen locatie voor de ReBOUNCE openingsmanifestatie en Ronald voert het bewind over een nu ongebruikte galerieruimte. Ik stuurde je de brief omdat het een goede indruk geeft van de projecten en de aanverwante activiteiten.

Hoi, Arnold

----------------------------------------------------------------------

• FAX 24 MAART 1997

Rotterdam, 24 maart 1997

Hallo Annet;
Hopelijk ben je niet verslonden door fierce creatures en zit alles er nog aan. Ik heb me gewijd aan de dressuur van mijn computer. De documenten moesten leren op te zitten, door een brandende hoepel te springen of een bot te apporteren. In het weekend heb ik aan de uitnodiging, aan het ʻReBOUNCE bulletinʼ en aan het concept gewerkt. Ik wilde de Engelstalige versie van ons concept in de krant opnemen. Hierbij stuur ik je mijn vertaling ter correctie. Wil je de tekst op stijl- en spel fouten controleren? De uitnodiging was werkelijk een puzzle. Er moet zoveel informatie op. Zoveel gegevens zijn nog onbekend. Het voorlopig ontwerp van het ʻReBOUNCE time flies scheduleʼ stuur ik mee.

Vandaag zit ik waarschijnlijk nog aan de schrijftafel. Morgen wordt weer begonnen met het echte handwerk. Schuren, zagen, schroeven. De tribune roept, het onverwarmde atelier lonkt.
Ik hoop dat het je goed gaat. Groetjes aan de mededieven en de -pluizen.

Daaaaaaaaag, Arnold

• BRIEF 17 MAART 1997

Rotterdam, 17 maart 1997.

Lieve Ove;
Ik hoorde dat je ziek was. Griep (waarschijnlijk) steekt stokjes voor veel. Daarom mijzelf op papier ingeleid. Allereerst laat ik me spijten, dat het voor een tijd zo’n stil contact is geweest. 1997. Er moest zo mogelijk nog meer gechoked worden als bij de koude start van jaren daaraan vooraf. De ééncilinder draait heden heugelijk stationair in de eerste vooruit.
Het dakterras en andere topfaciliteiten beginnen sloomlijk in de verf te staan en traagbaar uit de verf te komen. Daarover gaat niet deze brief. Over het zeilen van de Bühne benader ik je als privé. Dit schrijven mondt uit de stichting Kunst & Complex, waarvan lidmaat en actief.

Nu de zinsplooien gestreken/pen & keel geschraapt:

Het Nederlands-Canadees uitwisselingsproject ReBOUNCE. Het heen en weer gekaats is onomkeerbaar geworden. Tijd om aan de publiciteit te denken.

Ik heb een advertentie gemaakt voor HTV de IJsberg (zie bijlage), die tevens als voorzijde voor de uitnodiging voor het project zal worden gebruikt. Op de achterzijde zal informatie over de afzonderlijke projecten worden geplaatst alsmede het telefoonnummer van de ReBOUNCE hot-info-lijn. De uitnodiging wordt in een oplage van 1500 stuks gedrukt.

Vraag:

kan onze uitnodiging meeliften in de A5-enveloppes met één van de volgende uitnodigingen van het CBK? Ik kan me van voorgaande mailings herinneren, dat we niet het hele CBK adressenbestand overnamen maar een ruime greep deden van ±1000 stuks. Daarnaast noteerden wij ± 500 privé adressen van deelneem(st)ers aan het project die waarschijnlijk niet op de CBK lijst voorkomen. Die zouden aan de selectie moeten worden toegevoegd. Het totaal zal dan alsnog op 1500 worden gebracht.
Is het mogelijk om ook ditmaal gebruik te maken van dat portoprivillege?

Zo ja, wanneer moet de uitnodiging geleverd worden. Zijn er restricties aan de uitnodiging? Gewicht, formaat, ontwerp?

Vragen!

Ik bel je in de loop van de week op in de hoop dat je dan spoedig beter bent.


----------------------------------------------------------------------

• BRIEF 21 MAART 1997

Rotterdam, 21 maart 1997
Beste Ove;

Zo hoor je niks, zo hoor je alles.
Mijn notedop/hersenpan bevindt zich momenteel omgekeerd in een stroomversnelling. Er is heel wat stuurmanskunst vereist om niet de klippen te raken en de vitale nootinhoud te kraken. Het is spannend en deze kolk mondt vast uit in rustiger vaarwater.

Ter zake. Ik heb een verzoek aan de gezagvoerder van de villa: Aangehecht tref je het concept aan voor een project dat Annette Witteman en ik willen uitvoeren in het kader van ReBounce
Het trottoir dat aan villazijde wordt begrensd door de muur is favoriet. Op Koninginnedag is de installatie van onze ‘Schillen voor de kunst’-attributen waarschijnlijk geen probleem. Ik heb het politiebureau Eendrachtsplein gebeld om te informeren of we toestemming nodig hebben om op die datum die plek te bezetten. Dat was volgens de functionaris niet nodig. Voor de plaatsing van het composteringsvat in de achtertuin en voor de dagelijkse plaatsing en verwijdering van de openlucht portretgalerie in de week van 7-11 mei hebben we je toestemming en medewerking nodig.

Hierbij doen we een beroep op je. Kun je ons het privilege toestaan in de voorgestelde periode gebruik te maken van de genoemde faciliteiten? We beseffen dat de termijn kort is. We zijn vastberaden de overlast van ons project tot een minimum te beperken.

In spanning wachten wij je antwoord af.

Annette Witteman en Arnold Schalks.


• BIJLAGE "CONCEPT ‘SCHILLEN VOOR DE KUNST/PEELING FOR THE ARTS’"
Openbare dienstverlening in het kader van het Nederlands-Canadese culurele uitwisselingsproject ReBOUNCE

ATTRIBUTEN
1. Een houten tribune of stellage met drie niveaus.
2. Een hoeveelheid ongeschilde goudreinetten, uitgestald in hun originele verpakking.
3. Dunschillers, appelboren, fruitmesjes of andersoortige gebruiksvoorwerpen waarmee appels kunnen worden schoongemaakt, bewerkt, of geschild.
4. Een portretstudio-achtige openlucht voorziening (plateau), die het mogelijk maakt het geschilde fruit op professionele wijze te fotograferen.
5. Een composteringsvat van redelijke afmetingen.

LOCATIE
De hoek van het Museumpark en de Westersingel op het trottoir voor villa ‘Alckmaer’.

DATUM
Koninginnedag (zie: goudreinetten), woensdag 30 april 1997 van 9.00 tot 17.00 uur. Nationale vrijmarkt.

VERLOOP
Voorbijgangers worden op deze Nationale Feestdag door het ‘Schillen voor de kunst’-team Annette Witteman en Arnold Schalks aangemoedigd aan het project deel te nemen. Het ‘Schillen voor de kunst’-team is herkenbaar aan een speciaal voor dit project vervaardigd jack met vele zakjes waarin zich een ruime sortering snij- en schilgereedschap bevindt. De passant wordt verzocht een appel te kiezen. Met behulp van een werktuig naar keus dient de bereidwillige op de tribune plaats te nemen en de gekozen vrucht te schillen of te bewerken. Iedere geschilde vrucht wordt, met meer of minder kunstig gearrangeerde schil, in de daarvoor ingerichte ‘portretstudio’ gefotografeerd door een professionele ‘Schillen voor de kunst’-productfotograaf. Nadat de opname is gemaakt kan het ‘model’ door de schiller  genuttigd worden. Het fruitafval wordt verzameld en gedeponeerd in het naast de tribune geplaatste ‘Schillen voor de kunst’-composteringsvat.

AFLOOP
Is om 17.00 uur het schillen beeindigd, dan wordt het ‘Schillen voor de kunst’-composteringsvat in de achtertuin van de ‘villa Alckmaer’ geplaatst, zichtbaar voor het geïnteresseerde publiek. Het composteringsproces zal naar schatting een maand in beslag nemen.

OPENLUCHT PORTRETGALERIE
Van het op Koninginnedag opgenomen fotomateriaal wordt een selectie gemaakt. De meest fotogenieke portretten worden op groot formaat afgedrukt. De prints worden vervolgens aangebracht op vijf weerbestendige vrijstaande dubbelzijdige schraagborden. De ‘Schillen voor de kunst’-borden worden van woensdag 7 mei  t/m zondag 11 mei 1997 tijdens de openingsuren van de villa op het trottoir voor het pand opgesteld.

LANDWINNING/BIJDRAGE
Het in het composteringsvat in voedzame aarde veranderde fruitafval wordt toegevoegd aan de perken in de achtertuin van de villa.

Annette Witteman & Arnold Schalks

Hoe toepasselijk dat het publieke deel van het appelschilproject van Arnold Schalks en Annette Witteman plaatsvindt te midden van de nationale orgie van merchandising en onderhandelingen ter ere van de verjaardag van de Nederlandse koningin. Laag voor laag worden we het labyrint van betekenissen binnengelokt. Terwijl het sap van onze vingers druipt, bundelen we onze krachten om het duistere proces op gang te brengen. Hoe kunst de wereld bevrucht. We raden u aan om erbij te zijn wanneer het gebeurt.

ATTRIBUTEN
1. Een houten tribune of stellage met drie niveaus.
2. Het staatsieportret van een 'Goudrenet' (Reine = de koningin / renet = de appel van de koningin).
3. Een assortiment ongeschilde appels, uitgestald in hun originele verpakking.
4. Dunschillers, appelboren, fruitmesjes of andersoortige gebruiksvoorwerpen waarmee appels kunnen worden bewerkt of geschild.
5. Een portretstudio-achtige openlucht voorziening, die het mogelijk maakt het geschilde fruit op professionele wijze te fotograferen.
6. Een compostvat van 200 liter.

LOCATIE
De hoek van het Museumpark en de Westersingel 83, op het trottoir voor 'Villa Alckmaer'.

DATUM
Koninginnedag, woensdag 30 april 1997 van 9.00 tot 17.00 uur. Nationale vrijmarkt.

PROCEDURE
Voorbijgangers worden aangemoedigd om deel te nemen aan het project door het ‘peeling for the arts’-team Annette Witteman (Victoria), Arnold Schalks (Rotterdam) en Jay Papik (Toronto).

> zie: 'media'

Geachte voorbijganger, hier, op het trottoir voor de Villa Alckmaer, presenteren de Canadese kunstenaar Annette Witteman en de Nederlandse kunstenaar Arnold Schalks hun internationale samenwerkingsproject 'peeling for the arts/schillen voor de kunst'. U wordt door het 'peeling for the arts/schillen voor de kunst'-team Annette Witteman (Victoria), Arnold Schalks (Rotterdam) en Jay Papik (Toronto) van harte uitgenodigd aan het project deel te nemen.
Wij zijn herkenbaar aan onze speciaal voor dit project vervaardigde jasjes met vele zakjes waarin zich een ruime sortering snij- en schilgereedschap bevindt. Wij verzoeken u een appel te kiezen. U kunt daarna op de tribune plaatsnemen en de vrucht met behulp van een werktuig naar keuze schillen of bewerken.
Iedere geschilde vrucht wordt, met zo kunstig mogelijk gearrangeerde schil, in de 'shooting gallery/schietsalon' gefotografeerd door de professionele productfotograaf Jay Papik.
Nadat de opname is gemaakt kunt u het 'model' nuttigen. Uw fruitafval wordt verzameld in metalen emmers met het 'peeling for the arts/schillen voor de kunst'-logo en vervolgens gedeponeerd in het 'peeling for the arts/schillen voor de kunst'-compostvat. Het vat bevindt zich in de achtertuin van de villa, goed zichtbaar voor het geïnteresseerde publiek.

SUBSTANTIËLE BIJDRAGE / VOEDINGSBODEM
Het composteringsproces zal enige maanden in beslag nemen. (Compost consult: compostmeester L. de Gast van de Milieudienst Rijnmond.) Na afloop daarvan zal het in voedzame aarde omgezette fruitafval - ons en uw culturele erfgoed - worden toegevoegd aan de bloemperken in de achtertuin van de villa.

OPENLUCHT PORTRETGALERIE
Van het op Koninginnedag opgenomen fotomateriaal wordt een selectie gemaakt. De meest fotogenieke portretten worden op groot formaat afgedrukt. De prints worden vervolgens aangebracht op vijf weerbestendige vrijstaande dubbelzijdige schraagborden. De 'Schillen voor de kunst'-borden worden van woensdag 7 mei t/m zondag 11 mei 1997 van 12-17u. op het trottoir voor de 'Villa Alckmaer' opgesteld.

APPEL
Met 'peeling for the arts/schillen voor de kunst' appelleren wij aan de burgerzin.
Met 'peeling for the arts/schillen voor de kunst' doen wij een beroep op de Rotterdammers om mede zorg te dragen voor een vruchtbaar en florissant kunstklimaat.
Door deelname aan 'peeling for the arts/schillen voor de kunst' levert u een substantiële bijdrage aan het culturele milieu van de stad.
Hierbij nodigen wij u uit bij ons een appel te komen schillen.

Rotterdam, 30 april 1997

En het was op een hoek, een straathoek daar
in Rotterdam, in het centrum van Rotterdam
niet in de haven maar in, met de tram, met de metro
neem de fiets, naar die hoek daar, bij het water
niet de zee maar een rivier, een kleine gracht, een stroompje
met een brug erover en een hoek was vlakbij
diezelfde hoek waar het was, ze waren er allemaal
op die dag, een grote dag, een grote stad, met z'n allen
de mensen, die er waren in zomerkleding
op hakken, de vrouwen, in grote auto's met zonnebrillen
Yvette was er met een gele zonnebril en Arnold
die stond daar op de hoek met vlaggen
Annettes vlaggen
ze waren er allemaal onder de zon en de vlaggen
met rode neuzen, wangen en oranje was de kleur
de koningin was er niet op de hoek op haar dag,
ze was thuis, cadeautjes aan het openen, een appel aan het eten,
op haar verjaardag of zoiets, een boom aan het planten, misschien
maar wij zaten en stonden op de hoek
Jay stond achter de camera en toen ervoor met een meter
een meter of twee ervoor, om het licht te meten voor perfecte
appelportretten, appels portretteren, de appels die er waren
appels en Arnold, Annette met appels en emmers
en schillers, schillend, we waren allemaal aan het schillen, appels schillen
schillen voor de kunst eigenlijk
mensen hebben een reden nodig om te schillen en kunst was de reden
de kunst en compost
Arnold zat gehurkt, ineengedoken met kinderen
en stond rechtop met zijn zakken en schillers
staand en vaak pratend met al die mensen
die mensen die daar waren, lopers, wandelaars
koninginnedagmensen met ijsjes op fietsen ook
ze waren er allemaal, sommigen, bang om op schillen te zitten, bleven staan
Annette glimlachte ook naar hen met honderd schillers
honderd zakken en zeep en water
in een emmer om het podium af te vegen, dat ze aan het afvegen was
want ze hadden een podium gemaakt voor de hoek, op die dag
waarop de schillen bleven plakken en die Annette aan het afvegen was
en Jay zei dat het allemaal geweldig was, de appels
de mensen en dat de zon bleef schijnen en nog steeds scheen
filmrolletjes trekkend uit de vele zakken van zijn schiljas
zoals de jassen van Arnold en Annette, maar anders
want hun zakken zaten vol met gereedschap om te schillen, oranje en bruin
waren de kleuren gekozen voor de jassen, op de hoek
op die dag, met één, schone, zilveren dunschiller
die alleen aan Arnolds jas hing, toen mensen waren gekomen
en weer weggegaan, die werd gebruikt om te schillen toen
ik hem eenmaal had gezien en Cora was er ook
en Lance maakte een Star Wars Tie Fighter, of tenminste
zo vond hij, en Jay ook
en mensen wilden wisselgeld maar we hadden niets
Het is gratis, zei Jay, hoera, met zijn busje, om de hoek
om die hoek, op die dag.

Met dank aan de Milieudienst Rijnmond die het compostvat gratis leverde en plaatste.

ROTTERDAM: Ellen Dijkstra, Marianne Fontein, Joannes Hoes, Ludo Hoes, Riemke de Jong, Peter Lindhout, Arnold Schalks. VICTORIA: Lynda Gammon, Cheryl Pagurek, Murray Polson, Yvette Poorter, Janet Rogers, Yoko Takashima, Cathi Wherry & Annette Witteman.