KUNSTHALLE

Een gegeven binnenruimte, grotendeels leeg, vroeger een theater, daarna een winkel (bouwmarkt, Office Depot), en tot voor kort de tentoonstellings- en evenementenruimte van 'Die Botschaft'. Het gebouw met zijn rondingen interieur ligt midden in een huizenblok tussen de Worringer Platz en de Erkrather Straße.

Hier ontstaat kunst die zich bezighoudt met deze plek, de ruimte en haar indeling. Indrukken, fantasieën, reacties en interpretaties, formele/architectonische verwijzingen, functie, geschiedenis...
Boven-beneden, smal-breed, licht-donker, ongedeeld-opgedeeld, open-besloten...
boven en onder de trap – voor en achter de scheidingswand – zichtbaar of verstopt...
Architectuur om te transformeren door middel van opgehangen schilderijen, door overgenomen vormen, door objecten van karton en piepschuim, door overspanningen...
om je onder te dompelen in lichtprojecties (ruimtes worden opnieuw gedefinieerd)...
Aanzet tot verhalen, teksten, geluid, tot kunsttheater met projecties, objecten, kostuums

• Er wordt gewerkt van ma-vr: Inleiding, experimenten, modellen/schetsen, realisatie van het grote werk (of meerdere kleine projecten).

• Halverwege de week wordt ook de omliggende wijk projectlocatie en aanleiding voor kleinere artistieke markeringen en tijdelijke installaties (klein nevenproject).

• Op zaterdag mondt het project uit in een grote tentoonstelling en performance voor ouders en geïnteresseerden (14.00-16.00 uur; ’s ochtends opbouw en voorbereiding met de kinderen)

To: Hans Peter Rams
Date: Mon 23 Aug 2004
Subject: Projekt "Auswendig"

Lieber Hans Peter,

Ich habe mit Klaus gesprochen und mich entschieden kommenden Mittwoch nach Düsseldorf zu reisen. Ich werde voraussichtlich zwischen 12.15 und 13.15 Uhr am Hbf eintreffen. Klaus wird mich dort abholen.

Weil der Kunsthalle recht nah zum Bahnhof ist, wäre es praktisch zuerst die Räume zu erkunden.

Ich glaube, es ist nicht unbedingt notwendig, dass Du für eine Führung hinkommst. Hauptsache, unser Besuch wird beim Pförtner angekündigt, damit wir kurz reinschauen können.

Ist es möglich am Mittwoch den 25, August zwischen 12.30 und 13.30 Uhr einen Termin aus zu machen?

Ich überlege mich übrigens nochmal über meinem Beitrag.
Ich glaube ich möchte doch gerne was mit aus Papier geschneiderte und mit Monologen beschriftete Kostüme oder Kostümteile machen. Daraus bildet sich eine Garderobe und entsteht eine schwarzweiss-Bilderreihe mit Stills von den Schauspielern/Couturiers in zu den Text passende Posen.

Mir fehlt jetzt die Zeit darüber auszuweiten aber ich verspreche, das ich bald klarer aussagen werde.

Liebe Grüsse, Arnold.

——————————————————————————

From: Hans Peter Rams
Date: Wed 15 Sep 2004
Subject: Capitol Projekt

Hallo Arnold, mittlerweile habe ich alle Künstlerideen für die Werkstätten schriftlich zusammengefasst. Bevor ich sie als Gesamtkonzept an alle Beteiligten schicke, möchte ich von jedem noch einmal eine Rückmeldung, ob ich alles richtig beschrieben habe. bitte melde Dich schnell zurück.
Liebe Grüße , HP

—————————————————————————————


From: Hans Peter Rams
Date: Fri 17 Sep 2004
Subject: Akki

Hallo Arnold, hier sind die Texte der anderen und eine Einladung zum treff. Anna Turinski würde gern mit Dir zusammenarbeiten.
Liebe Grüße, HP


——————————————————————

From: Anna Turinsky
Date: Thu 14 Oct 2004
Subject: akki-capitol-aktion

Hallo Arnold!

Ich bin`s: Anna Turinsky. Vielleicht erinnerst du dich noch an mich. Wir haben vor ein paar Jahren bei einer Akki-Drachenaktion zusammen Himmelsriesen gebaut. Vielleicht weißt du schon von Hans-Peter, dass ich für die Aktion nächste Woche im Capitol als deine Mitarbeiterin eingeteilt bin. Ich habe mir das Konzept der Aktion durchgelesen und habe eigentlich nur zwei Fragen zu den Theaterhüten. Wie sollen die Hüte der Form nach aussehen- wie Zaubererhüte spitz nach oben zulaufend oder wie Malerhüte oder ganz anders? Und wie könnte ein Monolog aussehen-sollen die Kinder sich selber Monologe einfallen lassen oder können es auch berühmte Theatermonologe wie zum Beispiel "Sein oder nicht Sein..." sein?

Falls du Zeit hast, schreib mir doch bitte kurz zurück. Ansonsten sehen wir uns ja am Montag und können die Fragen dann kurz klären.

Viele Grüße, Anna.

Rotterdam, 17 september 2004.

De theaterwereld staat voor ons symbool voor illusies, dromen, fictie en utopieën, maar ook voor een weerspiegeling van onze belevingswereld, onze gevoelens, overtuigingen, idealen, noden en identificatie. Alles is waar en niet waar; alles is werkelijkheid en schijn. Voor kinderen is theater de grappige JanKlaassen uit de kleuterschool, de straatclown, het kerstsprookje in het theater, het toneelstuk over uitsluiting, milieuvervuiling of anticonceptie..., de eigen schoolvoorstelling en „wat je zoal op tv ziet“ met kostuums, rollen, rare taal (soms zelfs in rijmvorm), deels grappig (komedie), deels onbegrijpelijk (cultureel programma).

Theater spelen, of liever gezegd rollen spelen, is voor hen echter een vertrouwde en voortdurend aanwezige vorm van waarneming en expressie in het dagelijks leven. „Ik ben nu even vader, jij het kind...“, „ik ben Spiderman“, „ik ben een spook“, „mijn Barbie zou wel eens met die van jou kunnen gaan shoppen“... „kun je Otto of Atze Schröder nadoen?“ „Ik wil er net zo cool uitzien als Christina Aguilera“...

De voorraad aan mogelijke associaties met het thema 'theater' is dus zowel enorm als beperkt.

Arnold wil deze voorraad (in de hoofden) opsporen, wil er samen met de kinderen zichtbare vorm en taalkundige uitdrukking aan geven. Wat tot nu toe binnen (in het hoofd) sluimert of door de confrontatie met onze locatie wordt losgemaakt of op gang gebracht, moet uitgedrukt worden.

De inhoud van het project bestaat uit het maken van papieren hoeden als onderdeel van een denkbeeldige kunstenaarsgarderobe, die in hun vorm iets zeggen over de rol (of het toneelstuk) en die worden voorzien van een geschreven ‘monoloog’ van enkele zinnen die de rolfiguur, situatie of een bredere theaterassociatie karakteriseert.

Het geheel is relatief eenvoudig te maken (vellen papier vouwen, papieren vormen of figuurtjes uitknippen en vastplakken of vastspelden, tekst erop schrijven met een viltstift) en leenbt zich ertoe om zoveel mogelijk bijdragen van verschillende kinderen te verzamelen.
• de koningskroon, de clownsmuts, de jachtmuts, de cowboyhoed, de hoed met bloemen, de ridderhelm, het masker… zijn klassieke 1:1 kostuumonderdelen
• de hoed met Griekse zuilen, met palmbomen en junglebeesten, met vissen en onderwaterplanten, met dansende papieren mannetjes, met muzieknoten / microfoon / schijnwerperstraal, met een griezelkasteel, staat symbool voor taferelen, plaatsen of zelfs theatergenres
• de hoed met het vraagteken, met de aangebrande rand, met het hart, met de scheuren staat misschien voor gevoelens of levenssituaties
• ....

Zo ontstaat een groot „archief“ van „theatergedachten“, dat zijn zichtbare wordt in een reeks theaterhoeden, die aan de muur worden bevestigd of misschien aan onze kapstokken worden opgehangen. De beperking tot het wit van het papier en het zwart van het schrift maakt de abstracte, conceptuele achtergrond van het werk duidelijk.

De afdrukken van digitale foto’s van de acteurs/couturiers in poses die bij de tekst passen, worden in zwart-wit weergegeven. Ook hier wordt een motief uit de theater- en filmwereld overgenomen: de vitrine met scène- of filmfoto’s in de entree of het foyer. Arnold wil de bezoekers dan ook met de werken van zijn groep in de entree ontvangen (dit is ook de locatie van de werkplaats). De foto’s worden in grote lijsten gepresenteerd.

Patrick Neumann-Loos, Ulrike Kessl, Brigitte Dams , Ahmed Ibrahim, Jan Kryszons & Jens Hölmer, Ralf Peter, Sara Mory, Arnold Schalks, Klaus Sievers & Klaus Richter.

Hans-Peter Rams (coördinatie), Anna Turinsky (assistente), Benedikt Middelhoff, Elias Goebel, Fridolin & Niklas Am Orde, Matthias Thile, Jan Oberheim & Philipp Zou, Celine & Shelley Jödecke (commentaar).