SPARE

BEELDEND KUNSTENAAR ARNOLD SCHALKS (LEIDEN. 1956) VERHUISDE IN 2003 NAAR EEN BENEDENWONING MET ACHTERTUIN EN SCHUURTJE IN HET OUDE NOORDEN. U EN IK ZETTEN TUINSPULLEN IN EEN TUINSCHUURTJE, EN MISSCHIEN TIEN KRATTEN BIER, MAAR ZO NIET ARNOLD SCHALKS: DIE MAAKT ER EEN KUNSTRUIMTE VAN. EEN KUNSTRUIMTE WAAR KLEINSCHA­LIGHEID HOOG IN HET VAANDEL STAAT. EN DAT NIET ALLEEN VANWEGE DE BEPERKTE RUIMTE, MAAR OOK, ZO ZEGT SCHALKS, OMDAT HET DE PER­SOONLIJKE BELEVING VAN DE EVENEMENTEN VERSTERKT.

De eerste tentoonstelling in de Vrije Schuur, in november vorig jaar, heette heel toepasselijk VS en speelde in op het circus van de Amerikaanse presi­dentsverkiezingen. Het werd een doorslaand succes. Dertig kunstenaars verleen­den hun medewerking, er werd kerriesoep met bosuitjes genuttigd uit Schalks 15 litersoeppan en de naam van de schuur was in een klap gevestigd. Bovendien konden dertig Nederlandse kunstenaars nu zeggen dat ze in de VS geexposeerd hadden, wat niet verkeerd staat op je curriculum. Speciaal voor Motel Mozaique komt de VS nu met 'Spare', een strak programma van beeldende kunst- en liveperformance. "De spare room is in het Engels de logeerkamer", legt Schalks uit. "Leek me wel een mooi uitgangspunt voor Motel Mozaique."

KINETISCHE SCULPTUREN

Zo richt de Belg BRAM VREVEN de schuur in met iets dat volgens Schalks het midden houdt tussen geluidskunst en beeldende kunst: "Objecten en sculp­turen die allemaal vrij zinloze handelingen verrichten, kinetische sculpturen, zeg maar." Letterlijk een exclusieve houseparty dus? "Schrijf dat nou niet", smeekt Schalks, "dan worden de buren weer zenuwachtig. Maar het wordt inderdaad heel speciaal." De slaapkamer van Schalks (kan het nog intiemer?) en de schuur worden gestoffeerd met kunst; op het tuinterras zijn zitjes waar een programma met korte filmpjes en liveperformance kunnen worden genoten. "Ik kan nog niet alle namen van de deelnemende kunstenaars vrijgeven", zegt Schalks. "Maar in ieder geval komt er een prachtig object, 'La Noche' van de Argentijn JORGE MACCHI. Moet je echt zien, uitleggen heeft geen zin." (LiveXS heeft vast gespiekt. En ik moet zeggen: prachtiger gezichtsbedrog met slechts twee hardboard-platen bestaat niet)

CHAMBRE D'AMIS

Schalks noemt Spare een 'chambre d'amis'. "Mensen moeten zich op hun gemak voelen. Er liggen boekjes, er is verwarming, je krijgt wat te drinken, en er is een partytent om te schuilen als het regent of sneeuwt. April doet wat 'ie wil, dus da's wel nodig." Volgens Schalks heb je, als je alles goed wilt zien, ongeveer een kwartier tijd nodig. "Tja, dat is nu eenmaal het nadeel van zo' n kleine ruimte: het is gauw vol. En als het heel druk is zie je natuurlijk niks, dus dan ben je waarschijnlijk snel weg. Maar dat ga ik allemaal nog zo goed mogelijk proberen af te stemmen met de Motel Mozaique gidsen."

"Gidsen zijn Rotterdammers die hun favoriete plekjes in de stad aan bezoekers laten zien. De kracht van de gids zijn de spontane ontmoetingen, wij willen mensen verleiden om met ons mee te gaan naar die plekken. Meestal spreek je iemand aan en zeg je: 'Hey, ik weet iets heel leuks, ga je mee?'" Marloes heeft samen met een andere gids een tocht georganiseerd. Over de plek waar ze deze trip willen starten zijn ze nog niet helemaal uit, maar dat de Nederlands kampioen luchtgitaar spelen en een bezoek aan vegetarisch eetcafé Het Lachende Varken op het programma staan staat in ieder geval vast!

(Bron: Programma Motel Mozaïque jaargang 2005)

01. CONNY DE VUGT & JIP VERMOND
'Keep Dating' (2005)

In de woonkamer presenteerden Conny de Vugt en Jip Vermond 'Keep Dating'. Bezoekers konden zich in de SPARE home terminal 'aanbieden' voor een virtuele date.

Keep Dating biedt een vrolijke kijk op de wellicht meest dankbare vulling in bladen, op sites en tv-zenders: dating. Het blijft verbazingwekkend om te zien hoe dating-kandidaten zich soms durven te etaleren (en anderen toestaan daar rijk van te worden).

Als kijker blijven wij met de volgende vragen zitten:
- Is het waar wat ons wordt voorgespiegeld?
- Hoeveel dating-kandidaten zouden er echt zijn?
- Zouden mensen ook bewust op nep-advertenties reageren? (Gewoon voor de lol.)
- Wie dan?
- Hoe echt kan een virtuele werkelijkheid worden?

Keep Dating wil daar een klein onderzoek naar doen. In de tentoonstelling maakte de bezoeker middels een videofilm kennis met een presentatrice, gespeeld door een actrice en een 14-tal kandidaten, gespeeld door 2 acteurs.

Elk van hen nodigde de bezoeker op zijn eigen wijze uit voor een kennismaking op de site. Hier kun je kennis maken met deze virtuele personages door jezelf 'aan te bieden'. Je zult wel het één en ander van jezelf moeten prijsgeven en je profiel op laten nemen in de database. Vervolgens kun je de ontmoeting met je dating-partner publiceren in zijn of haar dagboek. Het resultaat van al die profielen en dagboekfragmenten vormt tezamen de leefwereld van de personages. Hoe meer dates er gemaakt worden, hoe meer er te lezen valt over het wel en wee van de karakters. Dus laat je vooral verleiden tot een virtuele date en geef hen een verhaal. Maak hun leven compleet! En hopelijk beleef je er zelf ook veel plezier aan.

CAST | Judith Bos, Dennis Trenning & Kuin Heuff

CREW | Diego van Uden: audio / Nadine Brugman: styling / Kuin Heuff: regie-assistent voice-overs / facilities & site: Jip Vermond / production, camera, direction & post-production: Conny de Vugt / producer: Keep Shooting

FINANCIËLE ONDERSTEUNING | Kunst en Cultuur Rotterdam.



02. MIEK VAN DONGEN & GERD WESTENDORP
'Zwerm' - closed closet. (2005) (Zie 'Media')

Op het toilet presenteerden Miek van Dongen en Gerd Westendorp de audio-videoloop 'Zwerm' - closed closet

Closed closet was een schets in een serie tekeningen, audio-videoloops en fantasiën over bewegende gedachten.

> zie: 'media'



03. JORGE MACCHI
'La Noche Boca Arriba / De Nacht Achterover' (2002)

De slaapkamer werd gestoffeerd met 'la noche boca arriba' van de Argentijnse beeldend kunstenaar Jorge Macchi

2 platen / pieces hardboard, 198 x 90 cm.

Jorge Macchi is een Argentijns beeldend kunstenaar. In 1997 woonde en werkte hij een aantal maanden in het gastatelier van het Rotterdamse kunstenaarsinitiatief Duende. Daar leerde ik hem kennen. Inmiddels is hij terug in Buenos Aires. Zijn werk bleef me bij en verbluffen. Toen de Vrije Schuur werd uitgenodigd na te denken over een bijdrage aan Motel Mozaïque 2005 schoot La Noche Boca Arriba, dat ik in 2002 bij Galerie Mirta Demare zag, me onmiddelijk te binnen. Voor dit wonder ontruim je je slaapkamer. 



04. BRAM VREVEN
'twee vlakken/two planes' (2000/05) (Zie 'Media')

In de Vrije Schuur draaide alles om het werk 'twee vlakken' van de Belgische beeldend kunstenaar Bram Vreven

MDF, latex, electronics, 183 x 90 x 10 cm.

1999 Iemand vraagt me hoe m'n nieuwe installatie precies zal klinken. Ik beschrijf de klanken, vergelijk ze met vertrouwd geluid. Met opengaande koelkastdeuren en spoelgeluiden bij de tandarts. Ik ben ontevreden, zie de vergissing in. Ook al zijn de klanken vergelijkbaar, de bijbehorende beelden kloppen niet. En dat, terwijl de vraagsteller deze beelden wél onlosmakelijk verbindt met zijn voorstelling van m'n werk.

2000 Ik schakel over naar verklankingen, onomatopeeën zeg maar. Ik boots het geluid na. Frschjt, Grauw, Prrrr gevolgd door een heel zacht Froetsj... De vergissing blijkt kleiner. Aanvaardbaar wellicht. Zeker als ik bedenk dat spreken over m'n werk per definitie een algemene, maar soms mooie vergissing is. Een soort opeenstapeling van versprekingen die poëtisch, grappig of juist heel fout uitpakken om dan een eigen leven te gaan leiden.

2000-2001 Een deel van m'n werk is zo goed als stil geworden, terwijl het geluid thematisch aanwezig blijft. Er rest mij slechts één onomatopee. De merkwaardigste onder de verklankingen. Hét buitenbeentje bij uitstek. Acoustisch gezien één van de luidste, inhoudelijk de stilste. Sssssssst

2005 Ik schrijf over m'n werk. Over twee vlakken, een van m'n eerste verstilde geluidswerken. Ik schrijf het woord "stil" en denk aan de imaginaire klankopvolging in het brein van de lezer. Hij hoort de klanken S, T, I en L. Alles behalve de beoogde stilte. En dan denk ik terug aan dat oude Japanse boekje.

> zie: 'media'



05. MIEK VAN DONGEN & GERD WESTENDORP
'Joep' - kaffeemitnkuchenja (2005) (Zie 'Media')

Op het tuinterras stelden Miek van Dongen en Gerd Westendorp (op zaterdag in samenwerking met Utrechts' dorps- geluidendokter Jan Schellink) 'Joep' voor, een live rap met animatie. De optredens op zaterdag kregen een extra impuls dankzij Jan Schellink, de dorpsgeluidsdokter uit Utrecht. Tijdens het waterballet werden koeken en koffie geserveerd.

Onderdeel van 'Joep' was het 'Joep doe-, kijk- en luisterboek' met daarin: Een cd-single van de kaffeemitnkuchen-rap, inclusief remixes door Ed Romijn en Jan Schellink, de Joep aankleedpop met knipvellen, en een strip over hoe Joep zo geworden is. Het boek was tijdens Motel Mozaïque tegen kostprijs verkrijgbaar bij de Vrije Schuur.

> zie: 'media'

In oktober 2003 verhuisde Arnold Schalks van zijn atelierwoning aan de Keileweg naar een benedenwoning met achtertuin én een schuur in de Rotterdamse wijk het Oude Noorden. Hij had al enige tijd het plan om dit braakliggend potentieel in cultuur te brengen. Met ingang van november 2004 werd kunstruimte de Vrije Schuur (de VS) aan de staatkundige plattegrond van cultureel Rotterdam toegevoegd. De Vrije Schuur was bereikbaar via een woning aan de Bloklandstraat 151a, tevens huisadres van de oprichter. De kunstruimte beschikte over 17 m2 schuurwandoppervlak, 21 m2 betegeld tuinoppervlak, heel wat meubilair, een gaspit, een 15 liter soeppan, een terrasverwarming en een partytent voor als het regende.

Conny de Vugt & Jip Vermond, Gerd Westendorp & Miek van Dongen, Jorge Macchi & Bram Vreven.

Anton Hoeksema, Galerie Mirta Demare, Riemke de Jong, Maria Ikonomopoulou. SPARE werd financieel ondersteund door TENT.